ทะเบียนสิ่งปกคลุมดินจากโดรน: จากนิยามชั้นสู่การตรวจภาคสนาม
กำหนดประเภทสิ่งปกคลุม หน่วยทำแผนที่ และตัวอย่างอิสระ ให้พื้นที่รายหมวดมีความหมาย สม่ำเสมอ และอธิบายได้
แยกสิ่งปกคลุมที่เห็นจากการใช้ที่ดิน
สิ่งปกคลุมดินอธิบายสิ่งที่คลุมผิว ส่วนการใช้ที่ดินเกี่ยวกับหน้าที่หรือกิจกรรม ภาพอาจแสดงหลังคา พืช ดินเปลือย หรือน้ำ โดยไม่ได้พิสูจน์หน้าที่อาคารหรือสถานะจัดการ แยกสองแนวคิดในทะเบียน หากต้องคุณลักษณะการใช้ ให้วางแหล่งเสริม เช่น ตรวจสนามหรือบันทึกบริหาร อย่าอนุมานหน้าที่จากสีและรูปร่างอย่างเดียว กำหนดมาตราส่วนทำงานและการตัดสินใจเป้าหมายให้หมวดสะท้อนข้อมูลที่ต้องใช้ ป้องกันแผนที่ภาพถูกถือเป็นหลักฐานของคุณลักษณะที่การสำรวจไม่เคยเห็นโดยตรง
นิยามหมวดที่แยกได้
ชั้นควรสะท้อนความต้องการผู้ใช้และหลักฐานที่มี หมวดหน้าตาคล้ายกันมากเกินเพิ่มความไม่แน่นอน ส่วนกลุ่มกว้างเกินซ่อนความต่างสำคัญ ให้คำอธิบาย ตัวอย่าง และกฎขอบ อธิบายพื้นที่ผสม พืชเบา เงา และวัตถุชั่วคราว หากมีลำดับชั้นให้เก็บความเชื่อมระหว่างหมวดละเอียดกับสรุป ทดสอบกฎก่อนดิจิไทซ์หรือจำแนกทั้งโครงการ ตัวอย่างร่วมช่วยหลายคนทำสม่ำเสมอ ไม่พึ่งดุลยพินิจส่วนตัวเมื่อพบจุดกำกวม บันทึกวิธีจัดการความไม่แน่นอน แทนบังคับป้ายเฉพาะกับหลักฐานไม่พอ
เลือกการสังเกตให้ตรงคุณลักษณะ
RGB ให้บริบทเนื้อผิว สี และรูปร่าง มัลติสเปกตรัมเพิ่มข้อมูลสเปกตรัมที่เกี่ยวข้องได้เมื่อเก็บและประมวลเหมาะสม LiDAR อาจรองรับความสูงโครงสร้างหรือแยกผิวเมื่อจำเป็น ไม่มีเซนเซอร์ให้ทุกป้ายสิ่งปกคลุมอัตโนมัติโดยไม่มีกฎและประเมิน ระบุคุณลักษณะที่ช่วยแยกหมวดจริงแล้วทดสอบตัวแทน ใต้เรือนยอดหรือรอบอาคารสูงให้บอกว่าชั้นอธิบายผิวบนที่เห็นหรือไม่ อย่าเพิ่มข้อมูลซ่อนเพียงเพราะอัลกอริทึมให้ป้ายดูมั่นใจ การเลือกเซนเซอร์ต้องผูกกับสิ่งที่สังเกตและตรวจได้จริง
กำหนดหน่วยแผนที่และกฎลักษณะเล็กสุด
ความละเอียดภาพไม่จำเป็นต้องเป็นรายละเอียดรูปหลายเหลี่ยมที่ต้องการ กำหนดพื้นที่หรือวัตถุเล็กสุดและกฎลดรายละเอียด มิฉะนั้นคนหนึ่งวาดทุกช่องเล็ก อีกคนให้ตามหมวดเด่น ทำให้พื้นที่รวมและจำนวนต่าง ทดสอบตัวอย่างผสม เช่น ลานมีต้นไม้ ทาง และอาคารเล็ก ราสเตอร์ต้องระบุขนาดเซลล์และการจัดขอบชั้น เวกเตอร์ต้องตรวจเรขาคณิตและโทโพโลยี หน่วยสม่ำเสมอทำให้บล็อกและงวดซ้ำเทียบได้ ไม่สับสนความเปลี่ยนจริงกับวิธีวาดหรือรายละเอียดแสดงต่างกัน
แยกชุดสอนกับชุดทดสอบ
การจำแนกด้วยอัลกอริทึมควรแยกตัวอย่างสร้างแบบจำลองออกจากตัวอย่างประเมิน ทดสอบด้วยชุดสอนอาจกล่าวสมรรถนะเกินจริง เลือกตัวอย่างอิสระแทนหมวดและสภาพพร้อมป้ายอ้างอิงเชื่อถือได้ บันทึกวิธีเลือก เวลา และความไม่แน่นอนป้าย การแปลภาพด้วยมือก็ได้ประโยชน์จากผู้ทบทวนอื่นหรือตัวอย่างสนาม อย่าประเมินเฉพาะหมวดเด่นง่าย หมวดเล็กที่สำคัญต่อผู้ใช้ต้องตรวจ มิฉะนั้นคะแนนรวมซ่อนข้อผิดที่กระทบประโยชน์แผนที่มาก อธิบายวิธีจัดการอ้างอิงยากในการประเมิน
ทบทวนเงาและฤดูกาล
เงาทำผิวเดียวดูต่าง ความชื้นกับฤดูเปลี่ยนหน้าตาพืชและดิน ทะเบียนซ้ำควรบันทึกสภาพถ่ายก่อนถือหมวดต่างเป็นการเปลี่ยนจริง บริเวณถูกบังให้ทบทวนด้วยหลักฐานเพิ่มเหมาะสมเมื่อจำเป็น หมวดไม่ทราบที่นิยามไว้ซื่อตรงและมีประโยชน์กว่าบังคับชั้นเฉพาะ ระบุจุดต้องกลับตรวจ ภาพบันทึกสภาพเวลาหนึ่ง และการจำแนกยังต้องบริบทที่เที่ยวบินเดียวให้ไม่ได้ ความต่างนี้ป้องกันผู้รับคิดว่าทุกป้ายแผนที่เป็นหลักฐานตรงและชัดเท่ากัน
คำนวณพื้นที่ด้วยอ้างอิงเหมาะสม
คำนวณพื้นที่ต้องระบบอ้างอิงหรือวิธีวัดเหมาะสมพร้อมหน่วยชัด ตรวจขอบครบ การซ้อนและช่องว่างไม่ตั้งใจ ราสเตอร์ต้องไม่ให้ NoData กลายเป็นหมวดสิ่งปกคลุมเงียบ ๆ แยกพื้นที่ทำแผนที่กับพื้นที่ปกครองทั้งหมดเมื่อครอบคลุมต่าง เก็บชื่อรหัสชั้นให้สรุปเข้าใจได้โดยไม่พึ่งการแต่งสี ปัดตัวเลขตามคุณภาพและหน่วยแผนที่ ตัวเลขละเอียดมากไม่ได้ขจัดความไม่แน่นอนขอบหรือป้ายที่ยังไม่ตรวจ ตารางพื้นที่ควรเชื่อมกับนิยามหมวดและรุ่นที่สร้างมัน
รายงานคุณภาพแยกหมวด
อธิบายชั้นใดแยกง่ายและชั้นใดสับสนบ่อย ใช้ตัวอย่างทดสอบและตำแหน่งแสดงรูปแบบข้อผิด ระบุขอบเขตเมื่อประเมินเพียงบางสภาพ แนบนิยาม แหล่ง วัน วิธี หน่วยแผนที่ และการตรวจเรขาคณิต เปอร์เซ็นต์รวมไม่รับประกันคุณภาพเท่ากันทุกหมวด ข้อมูลรายหมวดช่วยผู้ใช้เลือกวิเคราะห์สมเหตุสมผลหรือวัดเพิ่ม แผนที่อธิบายข้อจำกัดมีค่ากว่าคำอธิบายสัญลักษณ์ละเอียดแต่ไม่มีหลักฐานว่าติดป้ายและทดสอบอย่างไร โดยเฉพาะหมวดพบน้อยที่ขับการตัดสินใจสำคัญ
ตัวอย่างทะเบียนภูมิทัศน์ผสม
สำหรับสวน อาคาร ถนน และดินเปลือย ให้นิยามหมวดตามงานบริหารและความต่างที่สังเกตได้ ตกลงวิธีจัดลานมีต้นไม้และทางเล็ก แล้วทดสอบหลายแปลงก่อนทำทั้งหมด ยืนยันจุดกำกวมด้วยภาพหรือการสังเกตสนามเหมาะสม หลังรวมพื้นที่ประเมินว่าควรรวมหมวดรายงานหรือไม่ หารือ NiVO RGB หรือมัลติสเปกตรัมตามข้อกำหนดที่ทดสอบ เทคโนโลยีช่วยสังเกต ส่วนนิยาม ตัวอย่างอิสระ และแผนที่สม่ำเสมอทำทะเบียนเทียบข้ามงวดได้ การเปลี่ยนวิธีต้องยังแยกจากการเปลี่ยนภูมิทัศน์ที่ผู้ใช้ติดตาม
กรณีสมมติ: นิยามสิ่งปกคลุมในลานมีต้นไม้
สมมติทะเบียนโรงงานมีลานที่รวมต้นไม้กระจาย โรงเก็บเล็ก ดินเปลือย และทางปู ผู้แปลภาพสองคนได้แผนที่ต่างจากออร์โทโมเสกเดียว คนหนึ่งวาดทุกช่องที่เห็น อีกคนให้พื้นที่ผสมตามสิ่งปกคลุมเด่น ก่อนเทียบพื้นที่ ผู้ประสานตรวจว่าเคยตกลงนิยามชั้นกับหน่วยเล็กสุดหรือไม่ ไม่ติดป้ายความต่างว่าเป็นซอฟต์แวร์ผิด จัดแผ่นตัวอย่างร่วมสำหรับลานมีต้นไม้ โครงเล็ก เงากำกวม และของชั่วคราว ทีมยังแยกสิ่งปกคลุมที่เห็นจากการใช้โรงงาน ซึ่งต้องแหล่งข้อมูลอื่น
ผู้แปลใช้กฎปรับใหม่กับพื้นที่ตัวแทนเดียวกันและทบทวนความไม่ตรงก่อนทำต่อ หากใช้อัลกอริทึม ตัวอย่างฝึกวิธีต้องแยกจากทดสอบอิสระ หมวดหายากสำคัญต่อผู้ใช้ได้รับความใส่ใจ ไม่หายไปในสรุปรวมที่หมวดง่ายครอง หากภาพแยกขอบหรือป้ายไม่ได้ ให้พิจารณาสถานะไม่ทราบหรือตรวจสนามเหมาะสม ทีมไม่อนุมานสิ่งใต้ทุกช่องเรือนยอดจากสีชั้นดูมั่นใจหรือความละเอียดภาพต้นทาง
ชุดส่งมอบเก็บพจนานุกรมหมวด กฎหน่วยแผนที่ วันต้นทาง สภาพที่ทดสอบ และรุ่นจริงเบื้องหลังตารางพื้นที่ ตรวจเรขาคณิตหารอยซ้อนและช่องไม่ตั้งใจ พร้อมแยก NoData จากสิ่งปกคลุม ผู้รับเข้าใจว่าความต่างภายหลังมาจากสิ่งปกคลุมเปลี่ยนหรือกฎแผนที่แก้ กรณีสมมตินี้แสดงว่าความสม่ำเสมอไม่เกิดเพียงให้ทุกคนใช้ภาพเดียว แต่ต้องนิยามร่วมว่าวาดอะไร รายละเอียดระดับใดมีความหมาย และแทนกับประเมินการสังเกตไม่แน่นอนอย่างไร
