การสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นสำหรับประเภทสิ่งปกคลุมดินที่หายาก
ออกแบบตัวอย่างความน่าจะเป็นอิสระที่แสดงถึงคลาสที่หายาก รักษาความน่าจะเป็นในการรวม และสนับสนุนความแม่นยำที่ป้องกันได้และการประมาณพื้นที่
กำหนดวัตถุประสงค์ของการประเมิน
แผนที่ปกคลุมพื้นดินอาจมีความแม่นยำโดยรวมสูง ขณะเดียวกันก็ทำงานได้ไม่ดีในคลาสที่มีขนาดเล็กแต่มีความสำคัญ แถบพื้นที่ชุ่มน้ำที่หายากหรือพื้นที่ที่ถูกรบกวนอาจมีส่วนช่วยเพียงเล็กน้อยต่อทั้งหมด แต่ยังมีความสำคัญต่อโครงการอย่างมาก กำหนดว่าการประเมินจะจัดลำดับความสำคัญของความถูกต้องโดยรวม คลาสเฉพาะ การประมาณพื้นที่ หรือการตรวจจับการเปลี่ยนแปลง ก่อนที่จะเลือกการออกแบบตัวอย่างและจัดสรรความพยายามในการตรวจสอบที่มีอยู่
กำหนดหน่วยสุ่มตัวอย่างและชั้น
ระบุว่าหน่วยตัวอย่างเป็นเซลล์แรสเตอร์ แปลงตัวอย่างพื้นที่คงที่ หรือหน่วยพื้นที่อื่นที่กำหนดไว้อย่างชัดเจน สร้างชั้นจากข้อมูลที่จัดทำเป็นเอกสาร เช่น คลาสที่แมป ในขณะเดียวกันก็รับรู้ว่าป้ายกำกับที่แมปอาจผิดพลาดได้ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าทุกส่วนที่เกี่ยวข้องของประชากรมีโอกาสในการคัดเลือกที่ทราบค่า จุดสะดวกที่เลือกไว้เฉพาะข้างถนนที่เข้าถึงได้จะไม่กลายเป็นตัวอย่างความน่าจะเป็นเนื่องจากมีการกระจายอย่างกว้างขวาง
จัดสรรข้อสังเกตโดยมีวัตถุประสงค์ที่ชัดเจน
การแบ่งชั้นสามารถจัดสรรความพยายามในการทบทวนให้กับคลาสที่หายากได้มากกว่าตัวอย่างที่มีสัดส่วนพื้นที่ธรรมดา การจัดสรรควรเป็นไปตามการประมาณการที่ต้องการ ความแปรปรวนที่คาดหวัง และข้อจำกัดในทางปฏิบัติ รักษาจำนวนหน่วยและความน่าจะเป็นในการเลือกในทุกชั้น การสุ่มตัวอย่างมากเกินไปในคลาสขนาดเล็กนั้นมีประโยชน์ แต่การปฏิบัติต่อการสังเกตตัวอย่างทั้งหมดโดยเป็นตัวแทนของพื้นที่ทั้งหมดเท่าๆ กัน อาจทำให้การสรุปสุดท้ายบิดเบือนได้
รักษาการตีความอ้างอิงให้เป็นอิสระ
ใช้หลักฐานอ้างอิงที่เหมาะสมกับความละเอียดเชิงพื้นที่ วันที่ และคุณภาพการตีความสำหรับหน่วยที่กำลังประเมิน สังเกตการณ์การตรวจสอบความถูกต้องโดยไม่ขึ้นอยู่กับการฝึกโมเดล และบันทึกกรณีที่คลุมเครือผ่านระเบียบการที่ตกลงกันไว้ ภาพถ่ายภาคสนามที่ถ่ายหลังจากการเปลี่ยนแปลงสิ่งปกคลุมดินอย่างแท้จริงอาจไม่สร้างป้ายกำกับของแผนที่ก่อนหน้านี้ ตรวจสอบข้อขัดแย้งอย่างรอบคอบ แทนที่จะคิดว่าแผนที่หรือล่ามอ้างอิงนั้นถูกต้องเสมอไป
วิเคราะห์ด้วยการออกแบบตัวอย่าง
ในบัญชีรายการแหล่งที่อยู่อาศัยสมมุติของสวน ให้สุ่มตัวอย่างภายในแต่ละชั้นที่บันทึกไว้และจัดให้มีจำนวนข้อสังเกตเพียงพอเพื่อประเมินคลาสแนวริมแม่น้ำที่แคบอย่างมีความหมาย ตรวจสอบไซต์งานโดยใช้กฎการอ้างอิงที่สอดคล้องกัน และบันทึกกรณีที่ไม่สามารถเข้าถึงได้หรือกรณีที่ไม่แน่นอนโดยไม่ต้องแทนที่สถานที่เหล่านั้นด้วยสถานที่ที่สะดวก ใช้การวิเคราะห์ที่สอดคล้องกับการออกแบบการสุ่มตัวอย่าง รวมถึงการรายงานการถ่วงน้ำหนักและความไม่แน่นอนที่เหมาะสม แทนที่จะนำเสนอสัดส่วนตัวอย่างดิบเป็นการประมาณพื้นที่ที่เป็นกลาง
เอกสารความไม่แน่นอนและข้อยกเว้น
ส่งมอบกรอบการสุ่มตัวอย่าง ชั้น ขั้นตอนการคัดเลือก ข้อมูลการรวม เกณฑ์วิธีอ้างอิง การสังเกตที่มีป้ายกำกับ และวิธีการวิเคราะห์ รายงานประสิทธิภาพเฉพาะคลาสควบคู่ไปกับบทสรุปโดยรวม และอธิบายความไม่แน่นอนหรือการเบี่ยงเบนไปจากการออกแบบ การยอมรับควรสร้างการประเมินแผนที่ที่ติดตามได้ ไม่ใช่การรวบรวมตัวอย่างที่ดี การทบทวนในคลาสที่หายากจะมีประโยชน์มากที่สุดเมื่อสนับสนุนการตัดสินใจอย่างตรงไปตรงมาว่าแผนที่นั้นเชื่อถือได้ที่ใด และที่ใดที่จำเป็นต้องมีหลักฐานเพิ่มเติม
